تنها راه بقا در این #زندگی_تراژیک، خواندن است.اعتراف میکند که هرگز از کتاب خواندن لذت نبرده و با هیچ معیاری “اهل کتاب” محسوب نمیشود. اما از کودکی و پیش از خواندن همیشه دوست داشته که نویسنده شود!و این تناقض، خود نشانگر شخصیت خاص وودی آلن است. میگوید برخلاف تصویری که مردم از او دارند در زندگی شخصی خیلی هم اهل شوخی و طنز نیست.کمدی برایش تنها ژانریست که دهشت این زندگی تراژیک را قابل تحمل میکند. “اعتقاد دارم زندگی از یک نظر تراژیک و از نظر دیگر چنان وحشتناک است که به خاطر بقای خودتان هم که شده باید آن را مسخره کنید. با اینحال تاکید میکند هم کسانی که زندگی را تراژیک میبینند و هم آنهایی که کمدی، از یک چیز مشترک میترسند، و این دو نوع واکنش، در واقع همریشهاند.ترجیح خودش این بوده که زندگی را بهصورت تراژیک روایت کند، ولی این کار برایش سخت است و به همین علت شیوه کمدی را انتخاب کردهدیدن فیلم و شنیدن موسیقی را به همه چیز ترجیح میدهد، حتی نشستن پای تلویزیون و دیدن بیسبال یا بسکتبال، آنچه در آن هیچ لذتی نیافته؛ کتابخواندن است.“خواندن کاری نیست که از آن لذت ببرم” با اینحال از وقتی یادش میآید کتاب در دستش بوده “چون تنها راه بقا برای هر کسی خواندن است. معتقد است هر چه هست همین زندگیست و پس از آن یک “هیچ مطلق”میگوید اهمیتی به آنچه از او یادگار خواهد ماند نمیدهد. حتی اگر فراموش شود هم چیز مهمی نیست.زیرا باور دارد؛ شما میتوانید بر مزار ویلیام شکسپیر بایستید و شعرهای او را بخوانید اما این هیچ معنایی برای آن مرحوم ندارد!

karpman triangle :کارپمن،شاگرد اریک برن مبدع نظریه تحلیل رفتار متقابل و نظریه بازی ها بود.کارپمن، یکی از الگوهای ناسالم رفتاری را در قالب مثلث درام کارپمن بیان کرد.مثلثی با سه ضلع و دو بازیگر در روابط بین فردی که حاصل آن شرم است. این دو نفر همواره همدیگر را پیدا می کنند و در ابتدا هر دو از بازی لذت می برند. کسی که وارد این بازی می شود، فرقی نمی کند که در کدام نقش بازی می کند، به دنبال کنترل کردن و یا کنترل شدن است. خیلی از رابطه های دوستانه و حتی زناشویی در قاعده مثلث کارپمن می گنجند. این سه نقش به صورت زیر است:1)ناجی:نجات دهنده ها معمولاً کسانی هستند که همواره دوست دارند با توانایی هایی که دارند مشکلات دیگران را حل کنند. کسانی که این نقش را بازی می کنند حتماً از توانایی احساسی، معنوی و یا کاری بالایی برخوردار نیستند. بلکه در بسیاری از موارد از ضعف شخصیتی شدیدی هم رنج می برند. در حقیقت ناجی به دنبال پوشش دادن بر حس ضعف خودش است.2)آزارگر:کسی است که از کمک خود پشیمان شده است و حالا برای جبران به دنبال زجردادن طرف مقابل است.آزارگر می تواند نجات دهنده ای باشد که حالا قربانی به حرف او گوش نمی دهد و می خواهد کنترل بازی را از دست ندهد.می تواند قربانی ای باشد که می خواهد از نقش خود خارج شود و کنترل بازی را به دست بگیرد.یا دوستی که کمکی کرده و می خواهد برای جبران پشیمانی خود، طرف مقابل را زجر بدهد. 3)قربانی:کسی است که از لحاظ روحی خودش را شکست خورده و ناامید می پندارد. دلیلی ندارد که واقعاً شکست خورده باشد. یا حتماً ضربه ای خورده باشد. همین که حس کند در یک رابطه، همکاری، یا زندگی خود شکست خورده کافی است تا وارد نقش یک قربانی بشود. او نمی تواند با این موضوع کنار بیاید که مسئله را کنا